خلاقیت مهم‌ترین و بنیادی‌ترین توانایی انسان است که در همه ابعاد زندگی ما نقش حیاتی دارد. بسیاری از دستاوردهای علمی، هنری، فنی و … بشر در طول تاریخ به واسطه خلاقیت انسان‌های مختلف حاصل شده است. شاید بتوان گفت تمدن انسانی بدون خلاقیت پیشرفتی نداشته است و نخواهد داشت. امروزه خلاقیت به‌عنوان یک موضوع تخصصی در سراسر جهان بسیار مورد توجه بوده است و دانشمندان و روانشناسان از ابعاد مختلف به بررسی آن می‌پردازند.

خلاقیت را می‌توان كنار هم قرار دادن افكار و ايده‌هايی كه تا قبل از اين به‌نظر می‌رسید به يكديگر ربطي ندارند، دانست. خلاقيت صرفاً به معنی اختراع يک چيز كاملاً جديد نيست، بلكه به‌وجود آوردن يک سری ارتباطات همسو هم خلاقیت نامیده می‌شود.

خبر خوب این است که همه می‌توانند خلاق باشند. خلاقيت يك مهارت و استعداد است كه قابل يادگيری و پرورش دادن است. اين مهم نيست كه شما كی هستيد، مهم اين است كه چگونه عمل می‌كنيد. تنها چيزی كه باید به آن توجه کنید انجام تمرین‌های مستمر برای شکوفایی خلاقیتتان است.

برای شروع باید اول بدانیم چقدر خلاق هستیم. استفاده از ابزارهای سنجش خلاقیت بهترین راه برای این کار است. دانشمندان و روانشناسان مختلفی در این حوزه کار کرده‌اند. یکی از راه‌های مطمئن‌ و رایج تست‌های سنجش خلاقیت را تورنس طراحی کرده است.

تورنس چه نظری دارد؟

تورنس خلاقیت را به‌عنوان نوعی مسأله‌گشایی مد نظر قرار داده‌ است. به نظر وی تفکرِ خلاق عبارت است از فرآیند حس کردن مسائل یا کاستی‌های موجود در اطلاعات، فرضیه‌سازی درباره حل مسائل و رفع کاستی‌ها، ارزیابی و آزمودن فرضیه‌ها، بازنگری و بازآزمایی آن‌ها و سرانجام انتقال نتایج به دیگران. در واقع  تورنس (1979) خلاقيت را ترکیبی از 4 عنصر اصلی زير می‌داند:

• سيالی: به این معنا که یک فرد چقدر می‌تواند به سرعت تعداد زیادی ایده یا پاسخ ایجاد کند.
• انعطاف: به این معنا که فرد چقدر می‌تواند چارچوب‌های قبلی را کنار بگذارد و چارچوب‌های جدید را بپذیرد و و ایده‌ها و روش‌های متنوع ایجاد کند.
• ابتكار: به این معنا که چقدر فرد توانايی توليد ايده يا محصول نو و بديع را دارد.
• بسط: به این معنا که چقدر فرد توانايی توجه کامل به جزئيات مربوط به يک ايده را دارد؛ به عبارتی افراد خلاق‌تر به جزئيات يک ايده توجه بيشتری دارند.